زبان حال بيچارگان با حالت عجز و انكسار مىگويد : بار الها ، اگر فاسقيم و اگر عابد ، چنان كه هستيم آن توئيم و به داشت توئيم ، برخواست تو موقوف و به بندگى تو معروف ، از تو گذر نه ! و بىتو به سر نه ! بنده گر خوبست گر زشت آن تو است * عاشق ار دانا وگر نادان تو راست ! [ آيات 129 - 119 ] ( تفسير لفظى ) 119 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ . اى كسانى كه ايمان آورده‌اند ، از خشم و عذاب خداى بپرهيزيد و با راستان و راست‌گويان باشيد . 120 - ما كانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ . اهل مدينه و عربهاى گرداگرد آنان را نمىرسد كه از فرمان رسول خدا تخلّف كنند ( در جنگهائى كه مىكند ) و نه آنكه آنچه را كه به خويشتن مشغول باشند از او دور دارند . ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لا نَصَبٌ وَ لا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَ لا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ . اين نهى ايشان از تخلّف به اين سبب است كه به ايشان تشنگى و خستگى و گرسنگى در راه خدا نرسد و نه هيچ جائى و موقفى نايستند كه كافران را به درد خشم و غم آورد ، و هيچ گزندى به دشمن نرسانند جز آنكه از كارهاى نيك ايشان مىنويسند . كه خداوند مزد نيكوكاران را تباه نگرداند . 121 - وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . و هيچ صدقه‌اى ندهند و خرجى نكنند چه كوچك و چه بزرگ و هيچ وادى نسپرند ، مگر آنكه همه ايشان را مىنويسند . تا خداوند به آنها به نيكوترين كارى كه مىكردند پاداش دهد . 122 - وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ . مؤمنان نتوانند كه همگى به جنگ روند ، چرا از هر گروهى طايفه‌اى بيرون نروند تا در دين خويش دانش آموزند و خويشان خود را بيم و اميد دهند هنگامى كه نزد آنان برمىگردند ؟ تا شايد آنان هم از ناپسند بپرهيزند ؟ 123 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَ لْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ . اى كسانى كه ايمان آوردند ، كافرانى كه رو به سوى شمايند كشتار كنيد و بايد كه آنان در شما درشتى يابند و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است . 124 - وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ أَيُّكُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِيماناً فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَزادَتْهُمْ إِيماناً وَ هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ . آنگاه كه سوره‌اى از قرآن فروفرستاده آيد ، هستند از منافقان كسانى كه از ياران خويش پرسند : كيست از شما كه اين سوره ايمان او را افزوده باشد ؟ اما آنان كه گرويده‌اند ، اين سوره ايمان آنها را افزوده است و آنان به آن شادمانند و فرمان‌بردار ! 125 - وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ ماتُوا وَ هُمْ كافِرُونَ . اما آنان كه در دلشان بيمارى گمان و شكّ است اين سوره بر ناپاكى آنان خواهد افزود ! و آنان بميرند درحالىكه كافر باشند . 126 - أَ وَ لا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لا يَتُوبُونَ وَ لا هُمْ يَذَّكَّرُونَ .